چگونه با کودکمان رفتار کنیم؟

تکنیک های طلایی رفتار با کودکان

رفتار با کودک

یکی از مهم ترین وظایف والدین در مقابل فرزندان آموزش نظم و ترتیب و مسئولیت پذیری به آن ها است برای این که بتوانیم فرزندان منظمی داشته باشیم لازم است قوانینی برای آن ها در نظر بگیریم

ولی خیلی وقت ها فرزندان کارهایی انجام می دهند که از نظر والدین درست نمی باشد و معمولا داد و فریاد و یا تنبیه بدنی یکی از مهم ترین گزینه های تنبیه والدین آن ها است

برای این که رفتار با کودک را یاد بگیریم باید روش بکارگیری قوانین و تنبیه و تشویق را یاد بگیریم تا با ترکیب آن ها کودکان را با ادب تربیت کنیم

در این جا یاد می گیریم چگونه با کودکمان رفتار کنیم و با تنبیه درست در آن ها رفتار درست را شکل دهیم

۱-قوانین و تنبیه واضح و مشخص:

کودک شما از کجا بداند که چه رفتاری دست است و چه رفتاری نادرست؟

همین امروز سعی کنید برای کارهای مرتبط با کودک خود قوانین مشخصی تصویب کنید این قوانین را با کودک خود در میان بگذارید و به او بگویید که در صورت پیروی نکردن از هرکدام چه تنبیهی در انتظار او است

یادتان باشد تا جایی که می توانید قوانین واضح و مشخصی در خانه داشته باشید هرچه با کودک خود شفاف تر باشید اورا بهتر می توانید نظم پذیر کنید و این یکی از اصول مهم رفتار با کودک است

۲-تنبیه مناسب:

حذف امتیازات:یکی از بهترین تنبیه ها حذف امتیازاتی هست که کودک شما دارد

یادتان باشد شما امتیازات کودک را به عنوان نوعی مجازات از بین می برید، نه نیازهای اساسی اورا…

نمونه ای از تنبیه حذف امتیاز می توند این باشد که کودک از دیدن دوستان یا تماشای تلویزیون برای مدت مشخصی محروم شود ، اما دوری کودک از خواب ، احساس دوست داشتن یا غذای مناسب ، کودک آزاری محسوب می شود.

تنبیه پرداختی: در دنیای واقعی عواقب ناشی از نقض قوانین وجود دارد. اگر یک فرد بزرگسالی کاری نادرست انجام دهد ، اغلب مجبور می شود جبرانی در قالب خدمات اجتماعی انجام دهد مثل پرداخت جریمه …

این یک تاکتیک بسیار مفید در مورد رفتار با کودک که باعث آسیب به وسائل خانه می شود به عنوان مثال ، اگر کودک شما به طور عمدی روی میز آشپزخانه شما نقاشی کند ، مجازات خوب می تواند این باشد که خودش باید آن نقاشی را پاک کند و شما به هیچ وجه نباید در پاک کردن آن نقاشی دخالت کنید

مجازت طبیعی رفتار:در این نوع تنبیه ما دخالتی نمی کنیم و می گذاریم کودک خودش نتیجه طبیعی رفتارش را رفع کند مثلا اگر کودک شما برای صرف ناهار نمی آید و بازی کردن را بهانه می کند شما غذارا صرف کنید ولی زمانی که آمد خودش باید سفره را جمع کند این یک نمونه از نتیجه طبیعی دیر آمدن سر سفره غذا می باشد

۲-قوانین ثابت داشته باشید:

شاید مهم ترین اصل در هنگام نظم دادن به رفتار کودکان همین یک مورد باشد قوانینی که در خانه تصویب می کنید اولا نباید در حال تغییر باشند بلکه همیشه باید ثابت باشند اگر قوانین شما هر روز تغییر کند کودکتان نمی تواند بر این قوانین پایبند باشد

 قوانین ثابت از این جهت اهمیت دارد که هم کودک شما بداند طبق چه اصولی باید رفتار کند و هم اینکه کودک شما یاد بگیرد کدام یک از رفتارها قابل قبول است و کدام یک از آنها مهم نیست

۳-تنبیه معقولی تصویب کنید که به آن پایبند باشید:

خیلی از مواقع والدین تنبیهی مشخص می کنند که اولا اصلا واضح و مشخص نیست دوما معقول نیست در نتیجه گاهی با گریه و ناله های کودک خود از قوانینشان سرپیچی می کنند و تنبیهی انجام نمی دهند

حواستان باشید تنبیه شما باید معقول باشد و در کنار معقول بودن هر اتفاقی بیفتد به این قوانین پایبند باشید و با گریه و ناله های کودکتان از انجام تنبیه خودداری نکنید

یادتان باشد دقیقا اینجا تفاوت والدین اصطلاحا شل و والدین با اقتدار مشخص می شود والدینی که اقتدار دارند با گریه های فرزندشان از تنبیه کردن خودداری نمی کنند مثل این که شما در حال رانندگی از قوانین سرپیچی کنید و زمانی که پلیس شمارا برای اعمال قانون نگه می دارد با گریه و زاری بخواهید از این کار جلوگیری کنید!!!

۴-در انجام قوانین آرام و محکم باشید:

برخی از رفتارهای بد فرزندان ممکن است واقعاً باعث عصبانیت شما شود والدینی که نتوانند عصبانیت خود را کنترل کنند ،نمی توانند تصمیمات روشن و منطقی در مورد نحوه تنبیه فرزند خود بگیرند

پس در هنگام رفتار با کودک،عصبانیت خود را کنترل کنید یادتان باشد زمانی که با عصبانیت به رفتار کودک خود واکنش نشان می دهید او تنها به عصبانیت شما توجه می کند و یادگیری اتفاق نمی افتد پس سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و با آرامش قوانینی که تصویب کرده اید را عملی کنید

۵- با همسر خود اتفاق نظر داشته باشید:

یادتان باشید اگر در مورد قوانین خانه و تنبیه ها با همسر خود اتفاق نظر نداشته باشید هیچ وقت کودکتان رفتار مناسب شمارا انجام نخواهد داد

دقیقا جایی که کودکان نازپرورده بوجود می آیند همین جا است جایی که مثلا در خانه قوانینی تصویب می شود و مجازاتی درباره آن در نظر گرفته می شود ولی شریک زندگی شما به راحتی می گوید که حالا این بار عیب نداره…

پس حتما سعی کنید در مورد قوانین با همسر خود صحبت کنید و هر دو بر انجام آن پایبند باشید

به عنوان یک قاعده کلی ، اهمیت اتفاق نظر داشتن شما با همسرتان با بزرگ شدن کودک کاهش می یابد. در سن نوجوانی ، بیشتر کودکان درک می کنند که والدین می توانند در مورد برخی موارد اختلاف نظر داشته باشند بدون اینکه هیچکدام از آنها اشتباه کنند.

۶-الگوی مثبتی برای کودکتان باشید:

به یاد داشته باشید که فرزندانتان از تماشای شما یاد می گیرند. کارهایی که به فرزندان خود می گویید را انجام دهید و یادتان باشد  حرف های شما در برابر رفتار شما تاثیر بسیار کمی دارد

سعی کنید فردی مؤدب ، خوشحال ، دلسوز ، سخت کوش و سازنده باشید و فرزندان شما دقیقا این رفتارها را می بینند و یاد می گیرند

کاری که انجام نمی دهید نیز بسیار مهم است. در مقابل فرزندان خود کاری انجام ندهید که نمی خواهید آنها را در مقابل شما انجام دهند. این شامل عمل نابالغانه یا عادتهای بد است. به عنوان مثال ، اگر شما اهمیت رفتارهای خوب را برای فرزندان خود توضیح می دهید اما هر چهارشنبه شب به پدرهمسر خود ناسزا می گویید بدانید که حرف های شما هیچ اهمیتی ندارد و این پیام را می فرستید که وقتی کسی شمارا اذیت کند پس انجام رفتارهای بد هیچ مشکلی ندارد

۷-پاداش رفتارهای خوب را فراموش نکنید.

مجازات تنها نیمی از نبرد است. علاوه بر تنبیه رفتارهای بد ، شما باید برای پاداش دادن به رفتارهای خوب مثل کار سخت ، مهربانی و صبر برنامه ای داشته باشید

زمانی که فرزند شما وظیفه خود را به درستی انجام می دهد لازم است حتی شده به صورت کلامی او را تشویق کنید

تحقیقات علمی نشان داده است که قدرت تقویت مثبت را نباید دست کم گرفت. در یک مطالعه ، تکنیکهای فرزندپروری مثبت رفتار با کودک با سطح پایینتری از رفتارهای ضد اجتماعی هم سو بوده است

۹-تنبیه بدنی ممنوع:

پدر و مادر خودتان را به یاد دارید؟

اغلب آن ها برای تربیت از روش هایی مثل ضربه زدن و یا حتی سیلی زدن استفاده می کردند ولی آیا شما به عنوان فرزندشان فکر می کنید کار درستی می کردند؟

یادتان باشد تنبیه بدنی آخرین گزینه شما در مورد رفتار با کودک باید باشد زیرا اولا تکرار چند باره آن کارایی این روش را می گیرد و دیگر هیچ تاثیر ندارد دوم هم به خاطر این است که کودک شما یک انسان ضریه خورده می شود و برخی تحقیقات ، تنبیه بدنی در کودکان را با بزهکاری در بزرگسالی و حتی رفتارهای خشونت آمیز و اختلال عاطفی در بزرگسالی مرتبط می دانند

نکته بسیار مهم در مورد رفتار با کودک:

فرزندان شما چیزی نمی شوند که شما می خواهید و می گویید بلکه چیزی می شوند که از آن تاثیر می گیرند

ممنون بابت وقتی که گذاشتید لطفا سوالات و تجربیات خود را در مورد رفتار با کودک در قسمت نظرات با ما و دوستانتان به اشتراک بگذارید www.mivezendegi.ir

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.